http://avayetabriz.ir

آژانس خبری تحلیلی آوای تبریز اخبار ورزشیکار دوچرخه‌سواری تبریز از کُما هم رد شده/ دو سال است که هیچ درآمدی ندارم/ از وضع اقتصادی مردم خیلی ناراحتم/ پیشنهاد تیمداری به باشگاه تراکتورسازی
شناسه خبر :2054
پنج‌شنبه, 4 آوریل 2019
12 بازدید
پ

کار دوچرخه‌سواری تبریز از کُما هم رد شده/ دو سال است که هیچ درآمدی ندارم/ از وضع اقتصادی مردم خیلی ناراحتم/ پیشنهاد تیمداری به باشگاه تراکتورسازی گروه ورزشی آوای تبریز: در دومین بخش از مصاحبه‌های نوروزی‌مان میزبان سلطان جاده ایران بودیم که در این گفت‌وگو از آخرین وضعیت وی جویا شده و نیز درباره حال و […]


کار دوچرخه‌سواری تبریز از کُما هم رد شده/ دو سال است که هیچ درآمدی ندارم/ از وضع اقتصادی مردم خیلی ناراحتم/ پیشنهاد تیمداری به باشگاه تراکتورسازی

گروه ورزشی آوای تبریز: در دومین بخش از مصاحبه‌های نوروزی‌مان میزبان سلطان جاده ایران بودیم که در این گفت‌وگو از آخرین وضعیت وی جویا شده و نیز درباره حال و روز ناخوش این روزهای ورزش دوچرخه‌سواری در تبریز صحبت کرده‌ایم.

سعید صفرزاده می‌گوید خود را برای مسابقات قهرمانی آسیا در کشور ازبکستان که اوایل اردیبهشت ماه برگزار خواهد شد، آماده می‌کند و امیدوار است تا سهمیه ورودی المپیک را در این رقابت‌ها برای کشورمان کسب کند.

او همچنین بخاطر اتفاقات رخ داده در سال گذشته که ورزش اول تبریز را در معرض نابودی قرار داده است، از مسئولین امر گلایه‌مند بوده و از آنها می‌خواهد تا دوباره این رشته ورزشی را به عنوان معرف بزرگ این دیار در ایران و آسیا، احیاء نمایند.

آنچه در ادامه می‌آید ماحصل گفت‌وگوی خبرنگار ورزشی آوای تبریز با این ورزشکار ملی‌پوش تبریزی است:

سؤال: با اینکه ورزشکار ملی‌پوش هستید ولی اطلاعاتی از شما جز اخباری از مسابقات در دنیای وب وجود ندارد، بیوگرافی کوتاهی از خودتان ارائه می‌کنید؟

سعید صفرزاده هستم، متولد ۱۳۶۴ در تبریز و ساکن خیابان ورزش هستم. البته در واقع حدود یک سال کوچکتر هستم اما شناسنامه‌ام را زودتر گرفته‌اند تا به مدرسه بروم. دو برادر و دو خواهر هستیم. پدرم هم بازنشسته کارخانه تبریز است. کاردانی الکترونیک دارم و مجرد هستم.

سؤال: از صفر تا صد حضورتان در رشته دوچرخه‌سواری چگونه بوده است؟

در ابتدا کارم را به عنوان تفریح آغاز کرده و زمانی که به کلاس کنکور می‌رفتم، برای پر کردن اوقات فراغت دوچرخه‌سواری می‌کردم. اما رفته‌رفته دیدم که در این ورزش استعداد دارم و همین موضوع باعث شد کار را کمی حرفه‌ای‌تر پیش برده و در مسابقات استانی شرکت کنم.

پس از شرکت در چند مسابقه دیدم که حتی می‌توانم در اول کار هم روی سکو بروم. همین موضوع توجه مسئولان را در بر داشت. آقای ناصر هوشیار نخستین مشوق من برای ورود به عرصه حرفه‌ای دوچرخه‌سواری بود.


 

سؤال: تاکنون چه عناوین و مقام‌هایی کسب کرده‌اید؟

در تورهای بین‌المللی و مسابقات لیگ سکوهای زیادی دارم اما با توجه به اینکه مدال آسیایی کسب نکرده‌ام، در حال حاضر مهم‌ترین هدفم قهرمانی در مسابقات آسیایی است.

سؤال: شما سال رؤیایی را سپری کرده و سلطان جاده ایران شدید، در این مورد صحبت می‌کنید؟

در آخرین مرحله لیگ ۹۷ توانستم در دو رشته تایم‌تریل انفرادی و استقامت جاده قهرمان شوم اما متأسفانه این مقام نصیب تیم خودمان نشد. با توجه به اینکه شهرداری تبریز منحل شده بود، به عنوان رکابزن تیم چابهار در مسابقات شرکت کردم و این افتخار برای آن‌ها کسب شد.

سؤال: برخلاف سال‌های گذشته شما را در پیراهن تیم‌های غیر تبریزی دیدیم، نظرتان درباره شرایطی که امسال پیش آمده و اینکه تیم شهرداری تبریز هم منحل شد، چیست؟

اگر به میل خودم باشد، دوست ندارم در تیم‌های غیر از تبریزی رقابت کنم چرا که برای این شهر تعصب دارم. من کارم را در این شهر آغاز کرده‌ام. شاید اگر در شهر و استان دیگری متولد به دنیا می‌آمدم، اصلاً وارد دوچرخه‌سواری نمی‌شدم. تبریز واقعاً مهد دوچرخه‌سواری است و همین جو باعث شد که به دوچرخه‌سواری علاقه‌مند شوم. اما وقتی که می‌بینم هیچ تیمی در تبریز نیست تا کارم را در این شهر ادامه دهم به شدت ناراحت می‌شوم. با این حال ۱۳-۱۴ سال است که در این راه تلاش کرده‌ام و نمی‌توانم به خاطر اینکه تبریز تیم ندارد، از این ورزش کنار بکشم.

سؤال: تبریز در ورزش دوچرخه‌سواری نه تنها در ایران بلکه در آسیا جزو قطب‌های مهم به شمار می‌رود، اما اکنون در حالت کما به سر می‌برد، امیدی برای زنده شدن ورزش اول تبریز وجود دارد؟

واقعاً هر وقت به این موضوع فکر می‌کنم خیلی ناراحت می‌شوم. تبریز به نوعی از نظر دوچرخه‌سواری بهترین بوده و اگر در سال ۹۸ تور بین‌المللی آذربایجان برگزار شود، از شهر میزبان هیچ تیمی شرکت نخواهد کرد و این مسابقات که به نوعی ویترین ورزشی کشور است با حضور تیم‌های خارجی و تیم‌هایی از سایر استان‌ها برگزار خواهد شد.

خیلی خوشحال می‌شوم که این سؤال از مسئولانی پرسیده شود که برای منهدم کردن دوچرخه‌سواری تبریز کمر بسته‌اند. نمی‌دانم در این مورد چه جوابی بدهم. حدود ۶-۷ ماه بود که در مورد انحلال تیم شهرداری صحبت شد و در نهایت هم کار خودشان را کردند و تیمی که در هر مسابقه بین‌المللی شرکت کرده بود، منحل شد.

تیم پتروشیمی هم دیگر تیم تبریزی بود که در سال‌های اخیر به هر مسابقه بین‌المللی می‌رویم، خارجی‌ها فکر می‌کنند در قالب همین تیم شرکت کرده‌ایم. در واقع فکر می‌کنم کار دوچرخه‌سواری ما از کما هم رد شده است.

سؤال: این وضعیت تور دوچرخه‌سواری آذربایجان را هم تهدید می‌کند، بخصوص اینکه این تور امسال یک تفاوت چشمگیر نسبت به سال‌های گذشته داشت و توانست خود را به سمت حرفه‌ای شدن پیش ببرد.

به نظر من دوچرخه‌سواران هیچ کم و کاستی نگذاشته‌اند. علی‌رغم اینکه در دو سال گذشته هیچ دریافتی از شهرداری تبریز نداشتیم، با تیمی ناقص وارد مسابقات شدیم ولی باز هم برای ۵ روز نام شهرداری تبریز را در رسانه‌ها مطرح کردیم اما هیچ تشویق یا حرکت مثبتی از سوی مسئولان ندیدیم تا اقدامی کرده و شرایط را بهبود بخشند. این‌ها سؤالاتی هستند که مسئولان باید پاسخگو باشند. ورزشکاران دیگر نمی‌توانند بیشتر از این کاری کنند، ما بدون اسکورت و دریافتی به تمرین می‌رویم. برخی از ورزشکاران به تیم‌های دیگر رفته و برخی هم به فکر خداحافظی هستند.

سؤال: برای اولین بار در سال‌های گذشته هیچ نماینده‌ای از کشورمان در بین برترین‌های تور آذربایجان حضور نداشت.

همیشه در تور آذربایجان در بخش تیمی شهرداری یا پتروشیمی تبریز اول می‌شدند و در بخش انفرادی هم در میان ۳ نفر برتر نماینده داشتیم اما در سال ۹۷ نه در بخش تیمی و نه مجموع انفرادی نتوانستیم مقامی کسب کنیم. البته در بخش کوهستان من توانستم عنوان سلطان کوهستان را کسب کنم.

سؤال: به عنوان یک ورزشکار ملی‌پوش، انتظاراتتان از مسئولان ورزش استان چست و چه توصیه‌ای برای آن‌ها در مورد ورزش دوچرخه‌سواری دارید؟

خواسته‌های ما دیگر کلیشه‌ای شده است. کارمان دیگر از خواهش و تمنا گذشته، نمی‌خواهم از کسی اسمی ببرم اما وقتی پیش‌شان رفتم به اندازه‌ای بد برخورد کردند که نمی‌توان در مورد آن صحبت کرد.

مسئولان استانی می‌توانند دوچرخه‌سواری را دوباره احیا کنند. مدیرکل ورزش و جوانان استان، شهردار تبریز، مدیرعامل شرکت پتروشیمی تبریز، مدیرعامل شرکت فنی تراکتورسازی که همیشه حامی ورزش بوده‌اند، می‌توانند با تعصب بیشتری به دوچرخه‌سواری نگاه کنند تا این ورزش پرطرفدار، پرمخاطب و عنوان‌دار را دوباره برای استان احیاء نمایند.


 

سؤال: وضعیت‌تان در حال حاضر چطور است و اردوهای تیم ملی را چطور می‌بینید؟

من برای سال ۲۰۱۹ با یک تیم چینی قرارداد بسته‌ام و به همراه این تیم در مسابقات شرکت می‌کنم اما در اوایل اردیبهشت‌ماه در مسابقات قهرمانی آسیا به میزبانی ازبکستان حضور خواهیم داشت که در حال حاضر در اردوهای تیم ملی شرکت می‌کنیم. تاکنون دو مرحله اردوی تیم ملی را در نوشهر و بندر ماهشهر پشت سر گذاشته‌ایم.

از نظر جسمی هم با توجه به اینکه اول فصل است، از نظر آمادگی در شرایط خوبی قرار دارم. امیدوارم مدال آسیایی را کسب کنم.

سؤال: وارد سالی می‌شویم که برای ورزشکاران بسیار مهم است و آخرین تلاش خود را برای حضور در المپیک انجام می‌دهند، شما چه برنامه‌ای برای سال جدید و کسب سهمیه دارید؟

در این مسابقات آسیایی که شرکت می‌کنیم، مدال طلا، سهمیه مستقیم المپیک محسوب می‌شود و تمام تلاشمان را می‌کنیم تا این سهمیه را به دست بیاوریم. ضمن اینکه هر یک از تورها امتیازاتی دارند که مجموع آن‌ها باعث می‌شود یک سهمیه المپیکی به کشور موردنظر داده شود.

سؤال: با توجه به اینکه در تورها شرکت نکرده‌اید، این موضوع از نظر امتیازی برایتان مشکل‌ساز خواهد شد؟

اول از همه باید بگویم با توجه به اینکه باشگاهی نداریم که زیاد در تورها شرکت کند، ضرر آن به فدراسیون برمی‌گردد. در واقع زمانی که ورزشکار در مسابقات شرکت می‌کند، علاوه بر افتخارآفرینی برای باشگاه، امتیازات را به سهمیه المپیک نزدیک می‌کند اما وقتی باشگاه و رکابزن کمتر شود، به همان اندازه از سهمیه دور می‌شویم.

سؤال: در سال‌های گذشته تصویری از شما در تور آذربایجان منتشر و ماندگار شد و بازتاب زیادی هم داشت، اینکه بعد از قهرمانی در یکی از مراحل تور، مدال‌تان را تقدیم مادرتان کردید؛ از آن لحظه بگویید و چه شد که این تصمیم را گرفتید؟

من در مسابقات زیادی مقام اول را کسب کرده‌ام اما آن مرحله دور از تخصص من بود و قهرمانی در آن مرحله برایم دور از انتظار و غیرقابل‌باور بود. به سختی اول شدم و با توجه به اینکه قله سختی کشیدن مادر است، همچنین اینکه مادرم در مسابقاتی که نزدیک به محل زندگی‌مان باشد، حضور پیدا می‌کند به همین دلیل این مدال را تقدیم او کردم. مادر یک ورزشکار حرفه‌ای بودن بسیار سخت است. باید به تغذیه و … توجه ویژه داشت به همین دلیل آن مدال را به مادرم اهدا کردم تا بخش جزئی از زحماتش را جبران کنم.

سؤال: به نظر می‌رسد خیلی خانواده‌دوست هستید، اینکه ناچارید مدت‌ها از خانواده دور باشید اذیت‌تان نمی‌کند؟

بله خیلی خانواده‌دوست هستم. اصلاً در اوقات فراغت از خانه بیرون نمی‌روم و سعی می‌کنم همیشه کنار خانواده باشم. این موضوع بیشتر از من خانواده‌ام را اذیت می‌کند چرا که وقتی به مسابقات یا اردوها می‌روم، دلتنگ می‌شوند.

سؤال: یک سؤال خیلی خصوصی می‌پرسم و می‌توانید جواب دهید یا ندهید. درآمد سعید صفرزاده از ورزش دوچرخه‌سواری چقدر است؟

به‌خاطر بدعهدی‌های باشگاه شهرداری تبریز در دو سال گذشته هیچ دریافتی نداشتیم و درآمدم در این دو سال، صفر و به نوعی منفی بوده است.

سؤال: نظرتان در مورد درآمدهای نجومی و اختلاس‌ها چیست؟

اگر یک میلیونیوم این پول‌ها به کل ورزش جمهوری اسلامی ایران تزریق می‌شد، ورزشکاران، ۱۰ برابر بیشتر افتخارآفرینی می‌کردند. البته این مسئله دیگر از عهده ما خارج است در واقع ما نمی‌توانیم حق‌وحقوق خودمان را بگیریم، چه برسد به رسیدگی به این مسائل.

سؤال: اوضاع کنونی کشور را چطور ارزیابی می‌کنید؟

همان‌طور که می‌دانید وضعیت اقتصادی خیلی بد است اما فکر می‌کنم مقداری از این شرایط هم به خاطر خود ما مردم برمی‌گردد. باید کمی بیشتر هوای همدیگر را داشته باشیم. برای مثال من نوعی که امکاناتی در اختیار دارم، در برخی مسائل تشنج‌هایی ایجاد می‌کنیم تا خریدها افزایش یافته و این موضوع نیز تأثیر مستقیمی در تورم دارد.

به نظر من نیمی از این تورم‌ها به رفتار خود ما باز می‌گردد. اگر در برخی مواقع کمی خوددارتر بوده و طبقه‌های پائین‌تر را مراعات کنیم، می‌توانیم جلوی این تشنج را بگیریم تا فرصت سوءاستفاده را به دیگران ندهیم. وقتی پراید ۴۵ میلیون می‌شود، همه صف می‌بندند تا خیلی سریع خرید کنند، شخصاً زمانی که این مسائل را می‌بینم خیلی ناراحت می‌شوم.

سؤال: در لحظه تحویل سال چه آرزویی برای خودتان، مردم آذربایجان و کشورمان می‌کنید؟

قبل از هر چیز برای پدر و مادرم آرزوی سلامتی می‌کنم. بعد از آن دعا می‌کنم در ورزش و زندگی تمام کسانی را که برایم زحمت کشیده‌اند را سربلند کنم. با توجه به اینکه شرایط اقتصادی متفاوت‌تر از همیشه است، دعای من این است که گشایش اقتصادی ایجاد شده و مردم کمی از فشار خارج شوند.

سؤال: بهترین عیدی که تا الان گرفتید چه چیزی بوده است؟

بهترین عیدی را ۱۴ سال پیش از مادرم گرفتم. آن زمان در حادثه‌ای دوچرخه‌ام شکست و مادرم سهم‌الارث خود را داد تا من بتوانم دوچرخه جدیدی بگیرم.

سؤال: خودت هم عیدی می‌دهید؟

بله، هنوز هم عیدی می‌دهم.

سؤال: در سال جدید به ازدواج فکر می‌کنید؟

حدس می‌زنم امسال سال پر مشغله‌ای داشته باشم. مقوله ازدواج از دید من مهمترین بخش زندگی یک فرد می‌تواند باشد و وقت آزاد می‌خواهد تا با تمرکز و فکر آزاد در موردش تصمیم‌گیری شود. اما کار خدا رو چه دیدید اگر موقعیت مناسبی پیش بیاید حتما با کمک خانواده‌ام جزو برنامه‌هایم خواهد بود.

سؤال: به تیپ و نوع لباسی که می‌پوشید چقدر اهمیت می‌دهید؟

تا حدود زیادی اهمیت می‌دهم.

سؤال: از چه تیپ آدم‌ها بیشتر خوشتان می‌آید؟

بیشتر از افراد رک و روراست خوشم می‌آید. حتی شاید برخی‌ها بگویند یک نفر رک و زننده حرف می‌زند اما فکر می‌کنم چنین آدم‌هایی بی غل و غش هستند.


 

سؤال: اهل موسیقی هستید؟

بله، وقت آزاد داشته باشم به موسیقی هم اختصاص می‌دهم.

سؤال: کارهای کدام خواننده را بیشتر گوش می‌دهید؟

بیشتر به آثار استاد شجریان گوش می‌دهم.

سؤال: کتاب و مطالعه چی؟

علی‌رغم اینکه خیلی به مطالعه علاقه دارم اما معمولاً فرصت نمی‌کنم. حتی در اردوها همیشه کتاب‌هایی به همراه دارم. دوستانم هم کتاب‌های زیادی هدیه می‌دهند. برای مثال اگر یک کتاب به زمان یک هفته‌ای نیاز داشته باشد، من آن را در طول دو ماه آن را تمام کنم.

سؤال: به فوتبال هم علاقه دارید؟

اصلاً به فوتبال علاقه ندارم.

سؤال: احساس‌تان از عبارات زیر را برایمان بیان کنید:

دوچرخه‌سواری: در رگ و خون

ناصر هوشیار: مرد پرتلاش خانواده دوچرخه‌سواری

خسرو قمری: مدیر شرایط بحرانی

قادر میزبانی: آبروی دوچرخه‌سواری ایران

دوپینگ: نابودگر ورزش

خط پایان: همیشه چشم‌انتظار دوچرخه‌سواران

تراکتورسازی: باشگاه پرطرفدار و پرمخاطبی که با اضافه شدن دوچرخه‌سواری می‌تواند به مخاطبانش اضافه کند. من از مسئولان باشگاه تراکتورسازی می‌خواهم تا در این رشته هم سرمایه‌گذاری کنند و امیدوارم پیشنهادم را به گوش مسئولین این باشگاه برسانید.

سؤال: و سخن پایانی؟

تشکر ویژه‌ای از قهرمان آسیا، آقای قادر میزبانی دارم که نه تنها تبریز بلکه دوچرخه‌سواری ایران را با قادر میزبانی می‌شناسند. به عقیده من او راه‌های زیادی را برای دوچرخه‌سواری باز کرده و ما این راه‌ها را ادامه داده‌ایم. فکر می‌کنم شرایط می‌توانست بهتر از این باشد اما با توجه به وضعیت موجود، فعلاً این امکان وجود ندارد. او در حضور من در تیم چینی نیز کمک شایانی به من کرد و در اردوها نیز راهنمایی زیادی می‌کند.

خانواده‌ام نیز سختی‌های زیادی در این مدت تحمل کرده‌اند. با توجه به اینکه پدر و مادرم مسن هستند، تا زمانی که در خانه هستم به حضورم عادت می‌کنند اما دوباره به اردو یا مسابقه می‌روم و دوباره شرایط سخت می‌شود. معتقدم نمی‌توان زحمات پدر و مادر را جبران کرد. از همین جا دست‌شان را می‌بوسم و تلاش می‌کنم تا همیشه پیش آنها سربلند باشم.

انتهای پیام/

 

 

 

 

 

 


رادیو تبریز ما

کانال تلگرام تبریز ما


 

جمع آوری مطالب از: آژانس خبری تحلیلی آوای تبریز

منبع خبر

 

پ
نظرات و تجربیات شما
نام:
ایمیل:
سایت شما:
* نظری شما:
قوانین ارسال نظر
قوانین ارسال نظر

لطفا از نوشتن با حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید.

از ارسال دیدگاه های نامرتبط با متن خبر،تکرار نظر دیگران،توهین به سایر کاربران و ارسال متن های طولانی خودداری نمایید.

لطفا نظرات بدون بی احترامی ، افترا و توهین به مسٔولان، اقلیت ها، قومیت ها و ... باشد و به طور کلی مغایرتی با اصول اخلاقی و قوانین کشور نداشته باشد.

در غیر این صورت < <دیوار خبر>>مطلب مورد نظر را رد یا بنا به تشخیص خود با ممیزی منتشر خواهد کرد.